Hoe Israel mijn grote liefde werd

Hoe Israel mijn grote liefde werd

Mensen zijn vaak verbijsterd; “waarom ben jij zo gek op Israël?”  Of  “Jij moet wel heel erg christelijk zijn om zo van Israël te houden”. Talloze vragen van mensen die verbaasd zijn over mijn toewijding en onvoorwaardelijke liefde voor Israël . Nee, ik ben niet christelijk, in het geheel niet zelfs.  Ik hang eerder het Judaïsme aan.  Maar beter is om te zeggen dat ik seculier ben.   Ik ben opgegroeid in een gezin met vader, moeder en oudere broer.  Mijn vader was beroepsmilitair, evenals beide opa’s, zij het dat de ene bij de marine zat en de ander bij de Landmacht.  Mijn Opa aan moeders kant heeft zeer actief in het verzet gezeten  in WOII en heeft daar het verzetsherinneringskruis voor gekregen. Hij heeft er nooit met één woord over gesproken, maar na zijn dood wed toch wel duidelijk dat hij een grote rol in het verzet speelde. Bij leven heeft hij al heel vroeg de liefde voor Israel als een virus aan mijn moeder overgedragen.    Op een dag kwam mijn vader thuis met een nieuwtje.. Jongens ik word uitgezonden naar de United Nations Peace keeping forces  in het Midden Oosten.. we gaan naar Het Midden Oosten en jullie gaan mee.  De grote voorbereiding begon.  Bezoek aan de Heilige Landstichting, om aan de cultuur te snuiven… Op bezoek bij collegae van mijn vader die net terug waren van de missie.. Het afscheid nemen van school, dit laatste tot mijn grote vreugde. Ik werd op school gepest en getreiterd en  had eigenlijk geen leven, werd niet geaccepteerd, uitgesloten.

Toen brak de dag aan dat we gingen. Met de boot naar Haifa, over de reis daar naar toe kan ik een boek schrijven, maar dat is misschien een later verhaal . We kwamen aan in Haifa.. midden in de nacht en werden opgewacht door Israeliers van de Overheid.. Max uit Tiberias RIP, een hele aardige, vriendelijke, grappig man uit Tiberias… Het was januari, maar heel zacht weer.  Het was raar, ik stapte aan land en ongelogen, ik voelde dat ik thuis kwam. Dit is niet te verklaren maar ontstond de eerste seconde…  We verbleven 6 weken in Tiberias, huurde een kamer bij een orthodox Joods gezin op loop afstand van het meer van Kineret. . De gastvrijheid van dit gezin, de indrukwekkende, mooie, emotionele shabbat vieringen ,waar we vaak bij werden uitgenodigd.  Het gevoel dat je 1 was met het gezin. We stonden vrijdagavond bij het aansteken van de kandelaars om de tafel hand in hand, terwijl de vader zijn gebeden zong…. Mooi. Wat ook mooi was.. De natuur.. de duizenden bloemen, bomen.. de dieren. De vogels.. en de geur van Israel.. de sinaasappel bloesem, het eindeloze uitzicht op de Golanhoogte, Beit Sean met het fantastische park Gan Hashalosha,  waar de vissen de huidcellen van je lichaam halen. Mijn Paradijs, de bloeiende Negev, de indrukwekkende Sinai… Over de schoonheid van Israel kan ik ook boeken vol schrijven.

Na de 6 weken vertrokken wij naar Syrie, naar Damascus,  maar ook daarvandaan gingen we elke 2 weken toch zeker wel een keer naar ‘huis’ naar Israel om de heerlijke producten te kopen, alles smaakte en smaakt beter, het vlees, de groenten en het fruit door de zon die veelvuldig schijnt.  We hebben zo het hele Midden Oosten doorgereisd, Syrie, Jordanie, libanon, Egypte… maar we kwamen telkens weer thuis in Israel. Toen al modern, welvarend door hardwerkende mensen die van een dorre droge Negev een prachtige  oase maakten.

Na 6 maanden vertrokken we naar Jerusalem.  In die stad voel je de geschiedenis.  Behalve dat het een prachtige stad is/ was…  met prachtige “Jerusalem” stones  voelde ik hier pas echt de zeer prettige Joodse mentaliteit,  men houdt van het Leven, respecteert het leven, Kinderen zijn er in overvloed en die worden ook heel anders behandeld dan bij ons in Nederland.  Ik had vriendjes en vriendinnetjes,  had plezier, genoot van het weer, het eten, het leven . Ik voel en voelde mij altijd welkom, er wordt niet gediscrimineerd, niet uitgesloten…. Iedereen wordt gewaardeerd omdat hij MENS is.  Jerusalem is de stad waar mijn hart voor altijd ligt. Ik houd van die stad en ieder bezoek aan Israel is niet compleet zonder ‘thuis’ te zijn geweest.

Helaas kwam er een eind aan ons verblijf in Israel en moesten we weer terug.  Jarenlang  ziek van heimwee en nog steeds voel ik mij alleen gelukkig in Israel.  Toch durfde ik lange tijd niet te gaan, bang dat mijn herinnering mooier was dan de werkelijkheid en zo kon het gebeuren dat het ruim 30  jaar duurde voor ik weer terug naar huis ging… vorig jaar in juli na decennia lang heimwee weer terug naar  huis…  Het was geen teleurstelling… Ik voelde mij precies hetzelfde;  het moment dat het vliegtuig boven  Tel Aviv vloog sprongen de tranen mij al in mijn ogen.. mooi. Welvarend en wat is er hard gewerkt om het land te laten bloeien en groeien.  De prachtige stranden toegankelijk voor iedereen, van alle rassen en geloven, gewoon vrij. De zon, het heerlijke eten, de talloze restaurantjes, het feit dat je gewoon water uit de kraan kan drinken, een westers, welvarend, prachtig land.   Ik zag alleen maar voordelen.   Jerusalem nog net zo prachtig.. het fruit nog net zo lekker, de mensen nog net zo genietend van het Leven….  De natuur is nog net zo prachtig…. En als ik 1 voet op de grond zet ben ik weer thuis. Thuis waar mijn hart is achtergebleven ….

Israel forever in my heart…

About The other side IsReal

My name is Sabine, living in Holland but with a heart and Soul in Israel.. Proud Zionist, with a mission to tell the truth
This entry was posted in Israel. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s